vrijdag 2 juni 2017

World eating disorders action day

Hoewel ik normaal grijze haren krijg van al die 'thema-dagen' (met laat ons eerlijk zijn, soms de meest onbenullige thema's) vindt ik dit nu eens wél een goed initiatief. Het is de ideale gelegenheid mensen te helpen die paardenbril (al is het slechts een kleine beetje) te laten zakken. Het moment om komaf te maken met het idee dat eetstoornissen enkel gaan over eten of de vorm van je lichaam. Het moment om duidelijk te maken dat eetstoornissen een manier van overleven zijn, de weg die wordt ingeslagen als geen enkele andere nog een optie lijkt. Het moment om mensen te vragen niet te snel het oordeel van 'oké' op iemand te kleven omdat hij of zij er fysiek in orde uitziet.

Want één ding moet eens duidelijk gesteld worden: eten is slechts het symptoom. Zoals een alcoholieker het heus niet zo plezant vindt alsmaar zat rond de dwalen, kicken mensen met eetstoornissen er echt niet per se op om er als een skelet uit te zien. Het is een manier om te tonen wat niet gezegd kan worden, om gevoelens te uiten die niet onder woorden kunnen worden gebracht. Het is overleven.

Wanneer iemand voor de buitenwereld dus 'genezen' lijkt, kan de strijd nog lang niet gestreden zijn. Dat is de eerste stap, maar mentaal zijn er nog vele volgende af te zetten. Dus hoe 'oké' iemand er misschien uitziet, hoe donker het vanbinnen nog kan zijn. Dat maakt ook dat mensen nog altijd niet kunnen zijn wie ze zijn, en anders doen dan 'gewenst'. Met deze dag wordt het onbegrip die daardoor bij in de buitenwereld heerst misschien een tikkeltje ingeperkt. Bedankt!