vrijdag 17 maart 2017

Kennismaking


Hi,

Leuk jullie te leren kennen! Wie zijn jullie? Laat ik anders eerst mezelf eens voorstellen… Op mijn Facebook of Instagram afgaand, lijk ik wellicht voor de meesten een doodgewoon negentienjarig meisje die van het studentenleven geniet en zin heeft om een blog te starten. Een modeblog? Een foodblog? Een interieurblog misschien? Nu moet ik zeggen dat sociale media vaak niet de echte realiteit tonen, maar dat hoef ik misschien niet meer uit te leggen? Inderdaad, ik ben een doodgewoon negentienjarig meisje… vechtend tegen een eetstoornis.

WACHT!

Ik voel dat enkel onder jullie geneigd zijn hier reeds af te haken uit vrees dat het alwéér zo’n lifestyle blog wordt van een meisje die vecht met zichzelf. Het typische verhaal waarin ze valt, vecht, overwint en nu gelukkiger is dan ooit. To bad. De eerste twee kan ik beamen, maar dat happy end laat toch nog even op zich wachten. En dat is wat ik met jullie wil delen: de zoektocht daar naartoe. Ik had jullie graag meegenomen in mijn strijd, althans het laatste stukje ervan, de finale sprint naar het licht aan het einde van de tunnel. Alle hoekjes, alle hobbeltjes, maar ook de lichtpuntjes, de puzzelstukjes die in elkaar beginnen te passen. Niet alleen mijn verhaal, maar ook posts over onderwerpen die mij inspireren, en jullie op die manier misschien ook kunnen inspireren.

Het is misschien niet geheel vernieuwend, ik ben me er van bewust dat dergelijke verhalen vandaag heel actueel zijn en dat jullie om de oren worden geslagen met boeken/verhalen/blogs van mensen die hebben gestreden en ons geruststellen dat uiteindelijk alles goed komt. Dat is geen verwijt, want ik ben ook deze mensen ontzettend dankbaar voor de inspiratie en motivatie die ze me gaven, maar dat is niet wat ik hier ambieer. Ik wil jullie het verhaal brengen van tijdens, niet na. Ik kan jullie dus nog geen antwoorden geven, geen resultaat, geen eindpunt. Het is dan ook één van de engste dingen die ik heb gedaan, aangezien ook ik weet niet hoe dit zal evolueren, hoe mijn blog er verder zal uitzien.

Waarom ik het doe is omdat ik jullie graag een live verhaal wil brengen, en sinds lang een passie heb voor schrijven waar ik eindelijk iets mee wil doen. Ook weet ik dat velen zoekende zijn en zelf weet ik maar al te goed dat inspiratie en (h)erkenning dan o zo belangrijk zijn. Misschien kunnen we samen deze zoektocht aanvatten?

Zo, zij die nog steeds willen afhaken, alvast bedankt tot hier te lezen. Zij die ik toch heb kunnen overtuigen om af en toe eens een kijkje te nemen: enjoy the bumpy ride!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen